close
تبلیغات در اینترنت
شکرگذاری


عضو شوید


نام کاربری :
رمز عبور :

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

شکرگذاری
تاریخ : دوشنبه 27 ارديبهشت 1395
بازدید : 1306
نویسنده :

اگر از ما بپرسند « بزرگترين و والاترين نعمتي كه خداوند به شما داده چيست ؟» چه مي‌گوييم ؟ سلامتي ؟ رفاه مادي ؟ فرزند صالح ؟ زندگي آسوده و بدون دغدغه ؟ همسر مومن ؟... آيا كسي ميان ما پيدا مي‌شود كه واقعاً – و نه از سر تصنع - بزرگترين نعمت و داراييش را امام زمانش بداند؟ حتي شايد هم اكنون اين سوال براي ما ايجاد شود كه چرا امام زمان عليه السلام نعمت خداست ؟ و وجه نعمت بودن آن بزرگوار چيست ؟ با اينكه مطرح شدن اين سوال نمونه‌ي بارز و انكار ناپذيري از غربت امام عصر عليه السلام در ميان ماست ، اما كنكاش در ابعاد مختلف اين موضوع ، قطعاً مفيد و باعث تقويت معرفت ما به آن غريب پرده نشين خواهد بود .

 

43.jpg

 

دو بعد نعمت بودن امام عصر عليه السلام

نعمت بودن امام عصر عليه السلام را مي‌‌توانيم از دو جنبه مطرح كنيم : بعد تكويني - بعد تشريعي

 

بعد تكويني

امام عليه السلام ،‌امان زمين است ،‌ ركن هستي است . به اعتبار اوست كه خاك آرامش دارد و اضطراب و تزلزل نيافته است .(1) اگر سايه ي آسمان بر سر ماست ،‌به خاطر اوست، (2) و اگركره‌ي زمين ، زمينيان را در خود فرو نمي‌كشد ، از سر آن است كه او به خاك قدم گذارده ، باران از ابر سخاوت او فرو مي‌ريزد(3) و بركت ، از سر انگشت او نشأت مي‌گيرد. و اين همه نه از روي مجاز ، كه عين حقيقت است .

 

امام عليه السلام ، امان زمين

امام صادق عليه اللام وضعيت دنياي بدون امام را اين گونه به تصوير مي‌كشند :

لوبقيت الأرض بغير امام لساخت(4)

اگر زمين بدون امام بماند ، فرو مي‌ريزد .

اگر امام نباشد ، سنگ به سنگ بند نمي‌شود و نفس هستي بند مي آيد ، بند بند عالم از هم مي‌گسلد و زمين و زمان از هم مي‌پاشد .

 

امام عليه السلام مالك عالم

عالم ،ملك امام است و آنچه از زمين مي‌رويد سفره‌چين‌هاي اوست و نه تنها كره‌ي ارض كه هر چه در دنيا هست به او تعلق دارد :

الدنيا و ما فيها الله تبارك و تعالي و لرسوله و لنا(5)

دنيا و هر آنچه در آن است از براي خداوند تبارك و تعالي ، رسولش و ماست .

 

امام عليه السلام مايه‌ي حيات

وقتي سايه‌ي امام بالاي سر مخلوقات باشد ، نعمت‌ها و بركت‌ها به آنان رو مي‌كند ، نعمت‌هايي كه حيات دنيوي ما را رقم مي‌زنند و زندگي ما را وابسته‌ي خود كرده‌اند ، همه از طريق امام به ما مي‌رسد.

امام صادق عليه السلام به يكي از شيعيان خود فرمودند:

يا داود لو لااسمي و روحي ما اطردت الأنهار و لااينعت الثمار و لا اخضرت الأشجار (6)

اي داود ! اگر نام و ورح من نبود رودها به هم پيوسته و جاري نبودند ، ميوه‌ها به ثمر نمي‌نشستند و درختان سبز نمي‌شدند .

 

61.jpg

 

امام عليه السلام ،‌مايه‌ي آرامش

نه تنها چنين نعمت‌هايي از دست پرفيض امام نصيب ما مي‌شود ، بلكه بالاتر از اين نعمت‌هاي روحي و معنوي نيز از مجراي امام به سوي ما جريان مي گيرد و از سحاب رحمت او نازل مي شود بارها در زيارت جامعه چنين خوانده‌ايم :

و بكم ينفس الهم و يكشف الضر... بكم اخرجنا الله من الذل و فرج عنا غمرات الكروبو انقذنا من شفا جرف الهلكات و من النار(7)

بارها رو به امامان پاك نهادمان عليه السلام گفته‌ايم:

به سبب شما خدا ناراحتي‌ها را برطرف مي‌كند و گرفتاري‌ها را دفع مينمايد. به واسطه‌ي شماست كه خدا ما را از لجنزار پستي و خواري بيرون آورده و از گرفتاري‌هايي كه در آن فرو مانده‌ايم ، گره گشايي نموده است و ( خدا تنها به خاطر شماست ) كه ما را از سقوط در هلاكت و آتش نجات بخشيده .

اما يادمان نبوده كه حجت زنده‌اي كه امروز بود و نبود ، به او تكيه دارد كيست ؟امام عصر عليه السلام ،مصدر اين نعمت‌هاست و وساطت او نه تنها در نعمت‌هاي مادي،‌كه در بعد عطاياي روحي و معنوي نيز هست . خداوند به سبب اوست كه بر روح ‌ها آرامش برقرار مي‌كند و ما و شما را از ورطه‌ي سختي‌ها و ناراحتي‌ها بيرون مي كشد به گل روي اوست كه گره ازكار من و شما مي گشايند و در نهايت به هدايت و دستگيري معنوي اوست كه از عذاب اليم رها مي شويم و از آتش سوزان راه به بهشت جاودان مي‌بريم . البته در بعد وساطت امام در رسيدن نعمت به ما ،‌خوب است به اين نكته نيزتوجه داشته باشيم كه امام ، بي اذن خداوند ،‌قدم از قدم بر نمي‌دارد.

 

فعل امام ، فعل خدا

فعل و عمل او در حقيقت فعل و عمل خداست (8) ،چون امام مجري فرمان اوست و درحقيقت اين خداست كه لحظه به لحظه نعمت‌ها و بركت‌ها و كمالات را با امام دست به دست مي كند و به دست ما مي‌رساند .

 

دو بعد نعمت تكويني امام

نعمت بودن امام ،‌در بعد تكويني از دو جهت است :

نخست آنكه زيبايي‌ها و خوبي‌ها و بهره‌ها و منفعت‌ها همگي براي امام خلق شده‌اند و ساير مخلوقات به طفيل او روزي مي‌خورند و به تبع او بهره‌ور از نعمت‌هاي الهي‌اند .

وجه دوم اين است كه خداوند هر نوري را از دريچه‌ي امام مي تاباند و هر نعمتي را به دست او و به امضاء و خواست و رضاي اوست كه مي‌دهد .

بنابراين امام ، هم از اين جهت كه واسطه‌ي نعمت است و خداوند به او اختيار نعمت‌هايش را داده است ، مادر همه‌ي نعمت‌ها و بهره‌هاست . به اين ترتيب وساطت امام در اعطاي نعمت‌هاي الهي ، يك وساطت بي‌اختيار نيست . به تعبيري نبايد امام را صرفاً دريچه و مجرايي مجبور معرفي كنيم ، بلكه بايد با اين ديد صحيح به امام نگريست كه :

خداوند ، تمامي نعمت‌ها را در خزانه‌اي جمع نموده و كليد آن را به دست امام داده است و او مختار است كه به روي كسي اين در را بگشايد يا بر آن قفل دريغ بزند. گويي خداوند متعال به امام نيز همان را گفته كه به سليمان نبي فرمود :

هذا عطاؤنا فامنن اوامسك بغير حساب(9)

اين است عطاي ما ، بي‌حساب ببخش يا بازدار] به هر كه مي‌خواهي[.

البته باز هم بر اين نكته تاكيد مي‌‌ورزيم كه عصمت تامه‌ي امام اين احتمال را كه او لحظه‌اي اراده‌ي الهي به خطا رود كلاً نفي مي‌كند .

 

چون قلب او ظرف اراده‌ي خداست ، جز خواست خدا در سر نمي‌پرورد و جز به اراده ودستور او عمل نمي‌كند .


می توانید دیدگاه خود را بنویسید

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

RSS

Powered By
Rozblog.Com